تعرفه تبلیغات
آگهی های ویژه انجمن ها [ ثبت آگهی ]

لیست کاربران برچسب شده در تاپیک

صفحه 3 از 3 نخستنخست 123
نمایش نتایج: از 33 به 44 از 44

موضوع: شش درس ویلن یهودی منوهین

  1. #33
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض درس دوم (بخش 1)


    0 Not allowed! Not allowed!
    براي ساده تر شدن اين تمرين ها بهتر است ابتدا از يك ميله ي چوبي با مقطع گرد (سبك و جلا داده نشده، به طول حدودا 5/1 تا 2 فوت و قطري در حدود قطر آرشه) استفاده شود. بعد از آنكه حساسيت لازم را كسب كرديد و تمرين هاي ابتدايي را با آرشه انجام داديد (كه بدان در بخش 3 از اين درس خواهيم پرداخت) بايد تمرين هاي پيشين را با استفاده از آرشه بجاي ميله ي چوبي تكرار كنيد.


    توازن ميله در نقطه مياني آن و وضعيت انگشتان


    ميله را با دست چپ بگيريد. در حالي كه دست راست از آرنج خم شده و ساعد تقريبا با زمين موازي است، فقط با استفاده از انگشت شست و انگشت دوم ميله را در نقطه ي توازن مياني آن نگه داريد. هر دو انگشت بايد نرم و گرد شده باشند، به نحوي كه گوشه فوقاني شست دست راست و ناخن شست با ميله تماس حاصل كند و انگشت دوم به صورت اريب در نخستين مفصل خود بر ميله مماس شود و دايره اي را با شست تكميل كند. انگشتان ديگر را به آهستگي به آنها ملحق كنيد - نخست انگشت چهارم، سر آن نه بر بالاي ميله بلكه بر لبه داخلي آن تكيه مي كند، سپس انگشت اول حدودا در جايي بين مفصل اول و دوم آن بر ميله تكيه مي كند و سرانجام انگشت سوم بين سرانگشت و مفصل اول تماس حاصل مي كند.
    انگشتان بايد گرد شده باشند و فاصله بين آنها به يك اندازه باشد (با يكديگر تماس نداشته باشند). دست بايد مختصري از مچ آويخته و نرم باشد.
    توجه داشته باشيد كه فاصله بين نقطه تماس انگشتان و ميله، و مفصل آنها با دست، در انگشت چهارم بيشتر است تا انگشت اول. يعني ناكل (knuckles رديف مفاصل پيوند دهنده ي آخرين بند انگشتان به دست) زاويه ي مختصري با ميله دارد و با آن موازي نيست. اين زاويه به چرخش ها و به بالا و پايين رفتن جزئي بازوي راست كمك مي كند و دائما با آنها تغيير و تطبيق مي يابد.


    توازن ميله در وضعيت نواختن

    با دست چپ ميله را به تدريج و كم كم از ميان انگشتان به سمت چپ ببريد، در اين حركت ميله را تا آن اندازه با دست چپ آزاد سازيد كه انگشت چهارم (دست راست) نقش دائما افزايش يابنده خود را در حفظ تعادل ميله احساس كند. كشيدن ميله با دست چپ مقاومت سيمهاي ويولن را شبيه سازي مي كند، و رهاسازي آن از دست چپ مشابه شرايطي را ايجاد مي كند كه در موقع نواختن ويولن هنگام جابجا كردن آرشه در هوا، برداشتن از روي سيمها، با متوازن كردن آرشه هنگامي كه با نيمه پاييني نواخته مي شود، وجود دارد. انگشتان ديگر را نرم نگه داريد و از اين نكته آگاه باشيد كه براي تحمل وزن ميله، حتي هنگامي كه به دست چپ تكيه دارد، ميله به هيچ وجه «در چنگ فشرده» نمي شود.

    حركات هماهنگ شست، انگشتان و ناكل

    براي ساده تر آموختن بهتر است اين ايده را بخاطر بسپاريد كه در نگه داشتن آرشه دو «شكل» (shape) اصلي تركيب مي شوند - يك حلقه (ring) يا «دايره» (circle) و يك قوس (arch) يا «پل» (bridge) {كه در فيلم درسي به آنها به عنوان دو قوس اشاره شده است}. اولين آنها دايره اي است كه وقتي ميله را نخستين بار در نقطه مياني آن متوازن ساختيد توسط شست و انگشت دوم ايجاد مي شود (تصوير 3). دومين شكل «پل» است كه از ناكل تشكيل شده و بر دو ستون (pier) تكيه دارد: يكي از انگشت اول كه مي تواند وزن را از هر سمت ميله دريافت و تحمل كند؛ ديگري كه خودش دو پايه دارد، مشتمل است بر انگشتان سوم و چهارم كه فشار را بر هر سمت ميله اعمال مي كنند (تصوير 4). (در مورد كاربرد ويژه ي اين ايده بعدا بحث خواهيم كرد.)
    اگر چه وزن بازو عمدتا به انگشت اول هدايت مي شود، خاصيت گسترندگي اين پل موجب مي شود كه بخشي از وزن به سمت انگشت سوم و چهارم بازگردد و بين آنها توزيع شود و بدين ترتيب آن انگشتان در حركت آرشه مشاركت داشته باشند.

    دايره
    در حالتي كه هنوز ميله را به كمك دست چپ نگه داشته ايد، شست دست راست را بر روي آن به عقب و جلو بلغزانيد، بدون آنكه قسمت هاي ديگر دست حركت كند، و اطمينان حاصل كنيد كه گوشه شست در تماس با ميله باقي مي ماند. بدين ترتيب شست هنگام لغزيدن در امتداد ميله به طرف چپ (به طرف نوك آرشه/ tip) خم مي شود و هنگام لغزيدن به طرف راست (به طرف انتهاي آرشه/ nut) صاف مي شود، هر چند هرگز آنقدر صاف نمي شود كه خميدگي مختصري به طرف بيرون نداشته باشد. (خم شدن شست هنگام لغزيدن آن به طرف سر آرشه مقارن است با چرخش آرشه در جهت عقربه هاي ساعت، و لغزش آن به طرف انتهاي همزمان با چرخش آرشه در خلاف جهت عقربه هاي ساعت. بنابراين هر حركت تا حدي تحت تاثير حركات همراه با خود، و گاهي حتي مخالف آن است.) انگشتان ديگر نيز بايد نقطه تماس خود را با ميله حفظ كنند و دست بايد اندكي از مچ آويخته باشد.



    كنون انگشت هاي اول، سوم و چهارم را از روي ميله برداريد و بار ديگر شست را بلغزانيد. اين مرتبه انگشت دوم را در خلاف جهت شست بلغزانيد - به طرف انتها هنگامي كه شست به طرف سر آرشه مي لغزد، و بالعكس. توجه كنيد كه ميله به تناوب به چپ و راست متمايل مي شود (تصاوير 5 و 6). بار ديگر، و در واقع در تمام تمرين هاي مربوط به آرشه، اطمينان حاصل كنيد كه هيچ كدام از نقاط تماس تغيير نكرده باشند.
    زماني كه احساس كرديد كه تركيب دو حركت عملي طبيعي و ساده است، لغزيدن شست و انگشت دوم بر ميله را متوقف كنيد، اما فشار متقابل آنها را، كه در خم و راست شدن شست موجب چرخش ميله مي شود، حفظ كنيد.
    شست در وضعيت اصلي خود كاملا در جهت افقي خم مي شود و عضله اش نرم مي ماند.
    اين حالت شست مربوط است به موارد ذيل:
    الف) بخش آغازين يك استروك (stroke) آرشه راست؛
    ب) گذر از يك سيم به سيم بالاتر؛ بعنوان مثال:

    [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید]

    پ) پيش آمادگي (anticipation آخرين قسمت از طول آرشه چپ كه در واقع دورخيزي براي شروع آرشه راست محسوب مي شود و به عكس.) يك آرشه راست بلافاصله پس از پايان آرشه چپ؛
    ت) استروك هاي خيلي كوتاه آرشه چپ نظير باز نهادن ها (re - takes) ، استاكاتو جهشي (flying - staccato نوعي آرشه مقطع، كه چندين نت با يك آرشه نواخته مي شوند.) ، يا اسپيكاتو (spiccato يا آرشه پريده. نوعي آرشه مقطع، كه آرشه بعد از هر ضربه از سيم بلند مي شود.) {كه در آن مدت زمان پيش آمادگي با مدت زمان خود استروك يكي است}.
    شست در دومين وضعيتش اندكي كمتر خميده و عضله اش فعال مي شود. اين حالت شست مربوط است به موارد ذيل:
    الف) جهت كلي آرشه چپ؛
    ب) گذر از يك سيم به سيم پايين تر؛
    پ) پيش آمادگي يك استروك آرشه چپ بلافاصله بعد از پايان يك آرشه راست؛
    ت) استروك هاي خيلي كوتاه آرشه راست (كه پيش آمادگي آرشه چپ بعدي وجود دارد).
    با تغيير در اندازه ي خميدگي و كشيدگي شست در جهت افقي مي توانيد ميله را نيز بچرخانيد (تصاوير 5 و 6 را ببينيد). اين عمل در تركيب با استروك هاي آرشه هاي چپ و راست؛ زاويه ي موي آرشه را با سيم تغيير مي دهد، در آرشه چپ كه به انتهاي آرشه نزديك مي شود، چرخش در خلاف جهت عقربه هاي ساعت (مچ بالا مي رود) ، و در آرشه راست با نزديك شدن به سر آرشه، چرخش در جهت عقربه هاي ساعت (مچ فرو مي افتد).
    اين چرخش همچنين در مواردي به منظور تغيير تُن (tone) ، رنگ و ديناميك، با تغيير فاصله آرشه از خرك همراه مي شود.
    (در عبارات چرخش آرشه در جهت عقربه هاي ساعت يا خلاف جهت عقربه هاي ساعت، فرض بر اين است كه انتهاي آرشه يا ميله در امتداد طول آن به سمت سر آن نگاه مي شود.)


    پل

    در حاليكه سر ميله را با دست چپ نگه داشته ايد، انگشت هاي اول، سوم و چهارم را روي ميله قرار دهيد و شست و انگشت دوم را از آن برداريد. در آرشه راست و نيز آرشه چپ ستون ها (piers يعني انگشتان اول و سوم و چهارم كه توضيح داده شد.) به فاصله گرفتن از هم تمايل مي يابند. براي اينكه اين موضوع را بهتر حس كنيد مي توانيد به ستون ها اجازه دهيد با حفظ شكل قلاب مانند خود، روي ميله بلغزند. در آرشه راست با فاصله گرفتن ستون ها، ناكل همراه با مچ پايين مي آيد و آرنج اندكي بالا مي رود. در آرشه چپ با فاصله گرفتن ستون ها، ناكل همراه با مچ بالا مي رود و آرنج به اندازه ي بسيار مختصري پايين مي آيد (به ترتيب، تصاوير 7 و 8)



    در هر مورد مهمترين مسئله اين است كه گسترش يافتن انگشتان و ناكل را حس كنيد، حتي هنگامي كه در آرشه چپ انگشتان مختصري «به طرف هم مي روند». لازم است كه بين اين دو (يعني آرشه چپ و آرشه راست) گرايش پي در پي به «سخت شدن» (firmish) يك لحظه وارهيدگي كامل وجود داشته باشد.
    اكنون حركات آرشه راست و چپ، را به تناوب اجرا كنيد، هر دفعه از يك مرحله «صفر» (zero stage) عبور كنيد كه در آن دست از نيروي گسترنده (spreeding effort) رها مي شود. اين نكته كه بر دو ستون نيرويي معادل اعمال شود، مهم است. هنگامي كه يكي از آن دو اجازه يابد كه تنبل تر يا پرانرژي تر باشد در معرض خطر تثبيت يك عادت غلط قرار خواهيم گرفت.

    تركيب دايره و پل

    اكنون حركات شست و انگشت دوم را به حركات گسترشي متناوب فوق الذكر بيفزاييد. ابتدا بايد اين حركات روي ميله انجام شوند، سپس آنطور كه در تصاوير 9 و 10 نشان داده شده، با آرشه انجام گيرند. در آرشه راست هنگامي كه ناكل پايين برده مي شود، شست خم مي گردد، و انگشت دوم در فشار آوردن به سمت انتهاي آرشه با انگشت هاي سوم و چهارم همراه مي گردد. در آرشه چپ هنگامي كه ناكل بالا مي رود، شست در فشار آوردن به سمت انتهاي آرشه با انگشت هاي سوم و چهارم همراه مي گردد، در حالي كه انگشت دوم همراه با انگشت اول به سمت سر آرشه فشار وارد مي كند (تصاوير 11 و 12). دقت كنيد كه هيچ يك از حركاتي كه پيش از اين ذكر شد يا بعدا گفته خواهد شد نقطه تماس بين ميله و هر يك از انگشتان يا شست را بر هم نزند.
    تركيبي از حركات را نيز مي توان بدون ميله تمرين كرد. دقت كنيد كه آنقدر به دستتان متمركز نشويد كه از سفتي هاي ناخواسته كه ممكن است در بالاي بازو و شانه به وجود آيد، غافل شويد.

    [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید]
    ویرایش توسط Mehrdadgh4 : Wednesday 22 September 2010 در ساعت 08:36 PM
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  2. 3 کاربر برای این پست از Mehrdadgh4 تشکر کرده اند:


  3. #34
    marzi_a1732 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    4302
    تاریخ عضویت
    Jan 2008
    نوشته ها
    781
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    1,263
    3,550 بار تشکر شده در 729 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 7/1
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    13

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    نقل قول نوشته اصلی توسط v. i. o. l. i. n [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید]
    سلام. تقریبا 1 سال پیش یه تاپیک با همین عنوان توسط کاربر Mona_fsb درست شده بود که ایشون درسای کتاب „شش درس ویلن یهودی منوهین” رو قرار داده بودند که خیلی هم مفید بود. ولی نمی دونم چی شد بعد از اینکه پوسته سایت عوض شد هم این تاپیک حذف شد و هم این کاربر ! نمی دونم مشکلش چی بوده ...
    !
    اون تاپیک مفید رو نمی دونم چرا اما کاربر Mona_fsb حذف نشده و نام کاربریش به Mona عوض شده
    من از نـژادِ اهـــوراییــانِ آزادم / من از بهشتِ چو زندان، خوشم نمی آید
    اگر خدای نفهمد زبانِ پارسی ام / از آن خدای، به قرآن ! خوشم نمی آید

  4. 2 کاربر برای این پست از marzi_a1732 تشکر کرده اند:


  5. #35
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    نقل قول نوشته اصلی توسط marzi_a1732 [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید]
    اون تاپیک مفید رو نمی دونم چرا اما کاربر Mona_fsb حذف نشده و نام کاربریش به Mona عوض شده
    سلام. ممنون . توي پست هاي قبلي همه چيز توضيح داده شد
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  6. کاربران زیر از Mehrdadgh4 به خاطر این پست تشکر کرده اند:


  7. #36
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض درس دوم (بخش 2)


    0 Not allowed! Not allowed!
    انعطاف پذيري و نرمي انگشتان و شست هنگام حمل ميله بدون تكيه بر دست چپ


    حركت عمودي انگشتان

    بازگرديم به همان حالت نخست نگه داشتن ميله در نقطه وسط آن، كه ميله خود به خود در دست راست متوازن مي شود. دست و بازو را ثابت نگه داريد، با خم كردن انگشتان و شست ميله را تا حد امكان بالا ببريد؛ سپس با صاف كردن انگشتان و شست ميله را پايين بياوريد. هنگامي كه ميله بالا برده مي شود، در جهت عقربه هاي ساعت مي چرخد، و هنگام پايين رفتن در خلاف جهت عقربه هاي ساعت. طبق معمول، توجه داشته باشيد كه نقاط تماس تغيير نكنند. به محض آنكه به حداكثر دامنه ي حركت انگشتان (و در نتيجه حركت ميله) برسيد حركت دست را هم مي توانيد مطابق حركت انگشتان به آن اضافه كنيد، و با بالا و پايين بردن آن از مچ فاصله اي را كه ميله در آن حركت مي كند، افزايش دهيد.
    اين حركات را تكرار كنيد و به تدريج دست را به سمت انتهاي ميله برانيد، به نحوي كه از نقش انگشت چهارم در توازن ميله آگاه شويد، بدون آنكه انگشت چهارم انعطاف پذيري خود را از دست بدهد (تصاوير 13 و 14).

    به منظور افزايش انعطاف و انطباق پذيري خود، سعي كنيد - محض كنجكاوي - ميله را با دستتان موج بدهيد و در هر نوسان رو به بالاي دست، انگشتان سوم و چهارم را برداريد و نزديك پايين ترين نقطه، انگشت ها را با ميله تماس دهيد.

    حركت افقي انگشتان

    از آنجا كه در نواختن ويولن تا حد زيادي با حركات افقي مداوم سروكار داريم، بايد انگشتانمان براي انعطاف پذير شدن در اين جهت پرورش يابند.
    انتهاي ميله را در وضعيت طبيعي نگه داريد، كه در نرم ترين حالت ممكن به انگشتان و شست تكيه داشته باشد. اكنون با دست چپ اين آرشه را بكشيد و فشار دهيد، و فشار نگه داشتن آن را دقيقا آنقدر افزايش دهيد كه مطمئن شويد ميله از ميان انگشتان و شستتان نمي لغزد. به هر حال انگشتان بايد آنقدر انعطاف پذير باشند كه به كشش و فشار پاسخ منفعل بدهند، براي شبيه سازي حركات آرشه چپ و آرشه راست، انگشتان كشش خم و در فشار صاف مي شوند (تصاوير 15 و 16).
    اكنون با دست راست ميله را عمودي نگه داريد، آن را به بالا برانيد و همزمان انگشتان را خم كنيد و دست را از مچ بالا ببريد. سپس به دست و انگشتان اجازه دهيد آنقدر از جاذبه زمين تاثير پذيرند كه ميله پايين بيايد و وزن آن دست را پايين بكشد و انگشتان را صاف كند. در اينجا انگشت چهارم به تدريج از ميله جدا مي شود و انگشت سوم تماس اندكي با آن دارد (تصاوير 17 و 18).



    براي آزمودن همين احساس در جهت مخالف، ميله را به طرف پايين بگيريد و تمرين قبلي را تكرار كنيد، اما اين مرتبه صاف كردن انگشتان به طرف بالا موجب كشش فعال مي شود و پايين آمدن منفعل، انگشتان را خم مي كند.
    منظور از تمرين هايي كه ذكر شد، اين بود كه براي حصول به انعطاف پذيري در حركاتي كه اكنون بايد انجام دهيد، يعني افقي نگه داشتن آرشه و خم شدن فعال انگشتان به چپ و صاف شدن به سمت راست، آماده شويد.


    دواير (تركيب حركات عمودي و افقي انگشتان)

    پس از آنكه در حركات عمودي و افقي انگشتان (با ميله افقي) مهارت كسب نموديد، بايد آماده باشيد كه آنها را در هر جهتي در يك دايره تركيب كنيد. اين حالت دايره اي بايد با ميله در زواياي مختلف بين افقي و عمودي تمرين شود. تمام انگشتان بايد برابر با هم عمل كنند، به نحوي كه هر دو سر ميله دوايري با يك اندازه رسم كنند. ضربه ي لازم براي اين حركت بايد از بازو صادر شود.
    در همين مرحله ي ابتدايي، تمرين هاي قبلي را بيازماييد، در حالي كه ميله را فقط با انگشت هاي اول و دوم و شست نگه داشته ايد. متوجه خواهيد شد كه انگشت دوم بعضي از وظايف انگشت هاي سوم و چهارم را بر عهده خواهد گرفت، اما بايد تا حد امكان آن را به شست نزديك كنيد. همچنين ممكن است كه انگشت دوم ناچار شود ميله را تا حدي به بالا و پايين براند. براي آنكه انگشت هاي اول و دوم در حين اين عمل واقعا رها باشند، بازو ناگزير است كه كاملا به طرف داخل بچرخد، تا انگشت اول در جايي بين قاعده (base) و بند وسط (middle phalange) بر ميله تكيه كند.
    ویرایش توسط Mehrdadgh4 : Saturday 23 October 2010 در ساعت 10:50 AM
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  8. 4 کاربر برای این پست از Mehrdadgh4 تشکر کرده اند:


  9. #37
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض درس دوم (بخش 3)


    0 Not allowed! Not allowed!
    تمرين هاي ابتدايي با آرشه

    اكنون آرشه را جايگزين ميله مي كنيم. تمرين بعدي از اين نظر سودمند است كه به شما ايده اي در مورد دامنه ي حركت لازم در آرشه كشي بدون لزوم تحمل تمام وزن آرشه را ارائه مي دهد.
    انتهاي آرشه مطابق تصوير 19 به يك سه پايه نُت (music stand) تكيه مي كند. سر آرشه با دست چپ نگه داشته مي شود. دست راست بدون اعمال فشار روي پاشنه آرشه (heel) قرار داده مي شود. تنها عنصر نگه دارنده در دست راست، احساس تماس در «دايره» ي انگشت دوم و شست است، كه بايد پيش از قرار گرفتن دست روي آرشه شكلي رها و شُل به خود گرفته باشد. دست به اين ترتيب حالتي طبيعي و آسوده به خود مي گيرد. اين احساس تماس در «دايره» بايد هنگامي كه دست به بالا تا نوك آرشه مي لغزد و باز مي گردد، حفظ شود. بازو بايد آنقدر سبك و بي حركت باشد كه هيچ گونه نيروي كششي در نقاط تماس احساس نشود. بايد به خاطر سپرد كه شانه و استخوان كتف در حركت آرشه راست از دست و انگشتان پيروي كرده و بالعكس در حركت آرشه چپ براي مسير عبور دست جا باز مي كنند. از آنجا كه در اين حركت لغزشي (glide) نرم تقريبا مومنتومي وجود ندارد، كمتر مي توان حركت آشكاري در انگشتان مشاهده كرد، مگر تفاوت جزئي در شيب انگشتان بين آرشه چپ و آرشه راست كه آن هم با اين فرض كه دست واقعا نرم نگه داشته شود، ناشي از عمل اصطكاك بين دست و آرشه است.

    حركت واكنشي (re-active) ديگري كه بايد در اين تمرين انجام بگيرد، عمل جبراني تنظيم زاويه ي بين قسمت فوقاني بازو، ساعد، مچ و انگشتان جهت موازي نگه داشتن آرشه با خرك ويولن است. اين عمل تنظيم كه بعدا با تفصيل بيشتري در مورد آن شرح داده خواهد شد، در لحظه اي آغاز مي شود كه بازو حركت خود را شروع كرده و به استروك خود به طرف راست ادامه مي دهد. همانطور كه در تصاوير 20 و 21 نشان داده شده است، صفحات متغيري كه بازو با توجه به سيمهاي مختلف در آنها حركت مي كند، با تغيير ارتفاعي كه در آن پاشنه ي آرشه مستقر شده است و با چرخش عمودي سر آرشه شبيه سازي مي شود.


    متوازن كردن آرشه

    هنگامي كه آرشه نگه داشته و حمل مي شود، ممكن است كشش بيش از حد در مچ، انگشتان و شست به بازو و شانه منتقل شده و گرفتگي و سفت شدن دست، تنظيم كردن طبيعي آرشه را مشكل سازد. تمرين هايي كه از اين پس ارائه خواهند شد، عمدتا بدين منظور طرح شده اند كه از ابتدا يك شيوه ي اساسي براي نگه داشتن آرشه در اختيار شما قرار گيرد تا بتوانيد اين حركات و تمام حركات واكنشي ديگر را به خوبي اجرا كنيد. در عين حال اين تمرين ها دست و بخصوص انگشت كوچك و شست را، به درجات شديدا متغير هماهنگي عضلاني (muscle tone) مناسب براي انواع گوناگون آرشه كشي عادت مي دهند. هدف ديگر اين تمرين ها، كه به شكل كامل تري در درس 4 ادامه خواهد يافت، بالا بردن سطح درك از حالت ارتجاعي آرشه و اثر درجات متغير حالت ارتجاعي مفاصل در آرشه است.
    در اين تمرين ها لازم است كه ويولن در وضعيتي شبيه به نواختن مانند تصاوير 22 و 23 نگه داشته شود، تا بازوي چپ از آغاز احساس آزادي داشته باشد و اين احساس را هميشه در هنگام نواختن حفظ كند، و قدرت انگشتان دست چپ تقويت شود.
    در ابتدا وسط آرشه را روي يك سيم قرار مي دهيم. انگشتان دوم و سوم را بر مي داريم و آن را با سبك ترين و نرم ترين حالت ممكن به كمك انگشتان ديگر، يعني انگشت اول، چهارم و شست نگه مي داريم. سپس به انگشت چهارم فشار مي آوريم تا آرشه از سيم جدا شود. (چنانچه آرشه به غير از فشار انگشت چهارم با هر وسيله ديگري بالا برده شود، اين تمرين مفهوم خود را از دست خواهد داد.) اين فشار آوردن به انگشت چهارم همچنين موجب مي شود كه شست بيشتر گرد شود و انگشت اول رو به بالا جمع گردد، كه البته نبايد بر آرشه فشاري وارد بياورد.
    بدين ترتيب آرشه براي چند لحظه بر فراز سيم متوازن مي ماند؛ سپس فشار از انگشت چهارم برداشته مي شود، آرشه مجددا روي سيم مي افتد و اجازه مي يابد كه روي سيم پرش داشته باشد تا هنگامي كه خود به خود روي سيم آرام بگيرد، و به اين منظور دست بايد كاملا وارهيده باشد. اگر واقعا به دست آزادي حركت داده شود، احساس مي شود كه اين پرش ها در دست، و بالاتر از آن در تمام بازو، «پژواك» مي يابند.
    در دومين مرحله از تمرين، كه يك اثر كمانه اي (ricochet effect) واقعي ايجاد خواهد شد، در لحظه ي برداشتن فشار از انگشت چهارم، آرشه در كمال آرامي كشيده مي شود تا در پايان پرش ها سر آرشه روي سيم قرار گرفته باشد. (نوازندگاني كه بازويشان طولي متعارف دارد، نبايد خيلي به سر آرشه نزديك شوند، زيرا نگه داشتن آرشه به اين صورت براي آن بخش آرشه مناسب نيست.) سپس آرشه به كمك فشار انگشت كوچك دوباره بالا مي رود، به نقطه شروع باز مي گردد و بار ديگر رها مي شود. به عنوان تنوع، به عوض برگرداندن آرشه به نقطه شروع، مي توانيد از بالاي نقطه اي كه در پايان آرشه راست مي توان به آن رسيد (منظور اين نيست كه آرشه راست اجرا شود.) ، آغاز كنيد و آرشه را به طرف پاشنه آن ببريد تا يك كمانه ي آرشه چپ (up-bow ricochet) ايجاد شود. تداوم پرش ها به سبُك گرفتن بازو و شانه بستگي دارد، كه يك پيش شرط اساسي براي اين تمرين است.
    سپس مي توان مرحله ي دوم تمرين را با قرار دادن همه انگشتان روي آرشه تكرار كرد. در اينجا مي توان احساس كرد كه هنگام نگه داشتن آرشه، انگشت هاي دوم و سوم، به ويژه دوم، به صورت فعال كمك مي كنند، زيرا «دايره» دوباره وارد عمل شده است. هنگام رهاسازي آن، يعني در حالت پرش، انگشت هاي دوم و سوم مي توانند به احساس كردن پرش ها كمك كنند و البته به هيچ وجه نبايد مقاومتي در مقابل آن ايجاد نمايند. تعداد كمانه ها در حالتي كه انگشت هاي مياني روي آرشه هستند، بايد با حالتي كه روي آرشه قرار ندارند، يكسان باشد.

    اگر پس از چند روز انجام دادن اين تمرين هاي كمانه اي متوجه شديد كه انگشت دوم تمايل غالبا رايج به «تسليم شدن» (cave in) در مقابل فشار را حفظ كرده است، تمرين تقويتي بعدي سودمند خواهد بود. به اين صورت كه در شروع تمرين كمانه اي، آرشه با فشار انگشت چهارم از سيم برداشته شود، اما بجاي فرو افتادن روي سيم بر اثر برداشتن فشار، تا حد امكان آهسته و آرام پايين برده شود، و بي سر و صدا و بدون لرزش روي سيم قرار گيرد.


    حركت گذر از سيم

    تمرين ديگري كه مانند تصاوير 22 و 23 با نگه داشتن ويولن انجام مي گيرد، عبارت است از قرار دادن سر آرشه روي سيم سل براي چند لحظه، بعد با يك حركت تمام دست (مجموعه ي بازو و آرنج و ساعد مورد نظر است.) سر آرشه روي سيم مي قرار مي گيرد. سپس آرشه به آهستگي روي سيم سل باز مي گردد. اين تمرين در وسط آرشه و در پاشنه آرشه تكرار شود، با اين تمرين يك انگشت كوچك تربيت نيافته دقيقا از عملكرد متوازن كننده ي خود آگاه خواهد شد. (در اين مرحله ابتدايي، تاكيد مي شود كه تغيير سيم در پاشنه آرشه بايد با يك حركت تمام دست و بدون هر گونه حركت مستقل مچ و يا انگشتان انجام بگيرد. البته در درس 4 در مورد مزاياي تناوب (staggering) حركات دست و بازو در گذر از سيم در پاشنه آرشه بحث خواهيم كرد.)
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  10. 6 کاربر برای این پست از Mehrdadgh4 تشکر کرده اند:


  11. #38
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض درس دوم (بخش 4)


    0 Not allowed! Not allowed!
    حركات تمام آرشه (whole bows) با نوسان آزاد دست (free-swinging arm)


    اكنون در موقعيتي هستيم كه نوسان آزاد دست را، كه در تمرين هاي نشان داده شده در تصاوير 18 و 19 درس 1 (بخش 3) انجام داده ايم، با توانايي حمل آرشه بدون سفت شدگي (stiffening) ، تركيب كنيم.
    ابتدا بدون ويولن يا آرشه، منحني هاي ايجاد شده در تمرين هاي درس 1 را به منظور تطبيق دادن با صفحاتي كه دست هنگام نواختن در آنها حركت مي كند، اصلاح مي كنيم. تصور مي كنيم كه در هوا يك حركت آرشه چپ نسبتا سريع ايجاد مي كنيم و بعد آهسته بر مي گرديم. در آغاز دست راست را كاملا مي گسترانيم و آن را به سمت چپ بالا نوسان مي دهيم، گويي آرشه را به سمت پاشنه مي رانيم. البته اين حركت فراتر از پاشنه آرشه خيالي مي رود، تا اينكه ناكل دست راست تقريبا همسطح گوش چپ قرار مي گيرد. اگر مچ و انگشتان نرم باشند، در ادامه ي حركت دست به سمت چپ و بالا خم مي شوند. سپس جهت را تغيير مي دهيم و دست را به عقب باز مي گردانيم، در حالي كه انحناء مختصري به آن داده ايم گويي قصد داريم سر آرشه را روي سيم قرار دهيم. اين حركت را چند مرتبه بي وقفه تكرار مي كنيم. سپس اين تمرين را با آرشه راست خيالي انجام مي دهيم، دست را با انحناي مختصري به راست مي بريم تا كاملا گسترده شود و سپس فراتر از پاشنه آرشه خيالي به نقطه ي بازگشت برسد.
    سپس ويولن را مانند تصاوير 22 و 23 اين درس مي گيريم و تمرين هاي آرشه چپ و آرشه راست را به ترتيب ذيل چند مرتبه روي هر سيم انجام مي دهيم:

    در تمرين هاي آرشه چپ كه اكنون انجام داديم، بايد اطمينان حاصل كنيم كه تمام دست به نرمي و رواني به حركت خود ادامه مي دهد، يعني هنگامي كه آرشه سيم را ترك مي كند مثل هواپيمايي است كه آرام از باند فرودگاه بر مي خيزد، نه اينكه با شدت و سرعت از آن جدا شود. هر چند در تمرين با آرشه، دست نيازي به آن ندارد كه مانند تمرين بدون آرشه آنقدر به سمت چپ و بالا برود اما تا وقتي كه پشت دست همسطح بيني قرار نگرفته، نبايد بازگردد.
    در نقطه ي بازگشت در هوا، هنگامي كه دست تمام وزن آرشه را تحمل مي كند، شخص از يك افزايش جزئي در نيروي فشاري (tension) ، به ويژه در انگشت كوچك، آگاه مي شود، مشابه با احساسي كه موقع با فشار بلند كردن آرشه در تمرين كمانه اي وجود داشت.
    اين حالت «فنر مارپيچي» (coiled - spring) دست به منظور جلوگيري از ضربه ي ناگهاني تماس با سيم در تمرين آرشه راست لازم است. احتمالا لازم است با مقادير مختلف نيروي فشاري فوق الذكر تمرين شود تا مهارت به حدي برسد كه پاشنه آرشه به آرامي فرود آيد و براي نت يك شروع مشخص و مجزا فراهم آورد بدون آنكه صداي خراش (scratch) (فشار بيش از حد) يا سوت (splash) (فشار ناكافي) ايجاد شود.

    دو نوع نيرو (effort)

    در آرشه كشي با دو نوع نيرو سروكار داريم. يكي كه من آن را «شلاق - خيز» (smack-bounce) مي نامم، نيروي پيشراننده سريع در يك جهت است كه واكنشي در جهت مخالف در پي آن مي آيد (مانند توپي كه در برخورد با ديوار مي جهد). ديگري مدت زمان بيشتري به طول مي انجامد و نيرو را فقط در يك جهت تداوم مي بخشد (مانند كشيدن يا هل دادن يك بار سنگين به بالاي تپه).
    اولي در تغيير جهت، يك جزء ضروريست (آرشه چپ به آرشه راست و بالعكس) ، دومي بين دو تغيير جهت رخ مي دهد و مربوط است به نقش ممتد استروك. در هيچ يك از تمرين هاي بعدي به ويولن نيازي نيست، بنابراين مي توانيد آن را فعلا كنار بگذاريد. بعدا هنگامي كه مهارت كسب كرديد، بايد دوباره به آن صورت كه در تصاوير نمايش داده شده است، آن تمرين ها را روي ساز اجرا كنيد. البته بايد پيچك (scroll) ويولن را، مانند تمرين هاي ابتدايي با آرشه، نگه داريد.


    تمرين هاي «شلاق - خيز»

    تمرين هاي بعدي را، كه ابتدا در آنها از آرشه استفاده نمي شود، مي توان در دو جهت انجام داد كه مربوط به تغيير از آرشه راست به آرشه چپ و تغيير از آرشه چپ به آرشه راست هستند. اين تمرين ها بايد در دو سر آرشه و در هر دو صفحه نهايي سيم مي و سيم سل و در حالي كه دست در وضعيت مناسب براي نواختن قرار دارد، انجام شوند.
    طبيعي ترين كار اين است كه پيش از هر حركت پرتابي در يك جهت، يك حركت آمادگي جزئي در جهت مخالف انجام شود. در تمرين بعدي دستتان در ابتدا طبيعي ترين شكل بين آرشه راست و آرشه چپ را دارد و با يك حركت كوچك سريع در جهت مخالف، براي پرتاب اصلي آماده مي شود.

    آرشه چپ سريع، آرشه راست طولاني
    حركت رو به بالاي سريعي به مچ بدهيد، همراه با يك حركت عمدي انگشتان كه به وضعيت خميده برسند تا دست و انگشتان از يك شكل آرشه چپ به شكل آرشه راست تبديل شوند. حركتي كه بلافاصله بر خلاف اين حركت دست در جهت اصلي مي آيد، كشش يك استروك آرشه راست است كه حركت مچ با آن همراهي مي كند.
    هنگامي كه ساعد جهت را بين دو استروك تغيير مي دهد، دست (hand منظور از مچ تا انگشتان) و انگشتان مي توانند به حركت نخستين ادامه دهند در حالي كه بازو قبلا حركتش را در جهت مخالف آغاز كرده است. تصور كنيد كه با پشت دست به شانه خود شلاق زده ايد.
    اين را در دو ريتم تمرين كنيد:

    دومين پرش يا سومين نت در (b) واكنشي به اولي است، منتها كوچكتر است و در صورت لزوم به صورت طبيعي رخ مي دهد. در هر دو مورد تمام مفاصل بايد تا حد ممكن رها و انعطاف پذير باشند، به نحوي كه تمام حركت به عمل شلاق زدن شباهت پيدا كند.
    آرشه راست سريع، آرشه چپ طولاني

    در اينجا پرتاب اصلي از شانه ها صادر مي شود، تمام اعمالي كه در فوق شرح داده شد، معكوس مي گردد و شلاق، گويي با كف دست زده مي شود.
    هر گاه زمان كافي صرف تمرين هاي فوق شد تا درك و احساس لازم به دست آيد، آنها را با آرشه انجام دهيد، انگشت ها تا حد امكان رها باشند، تا هنگاميكه احساس فزاينده ي اطمينان جايگزين هراسي شود كه از افتادن آرشه از دست ممكن است در دل داشته باشيد.
    تاكنون «شلاق خيز» فقط در خط مستقيم انجام شده است، اما آن را مي توان با ساختن دايره يا بيضي همراه ساخت. اساس آن همان اصول نيروي پيشرانه و مومنتوم درس 1 است (بخش 3) در تمرين هايي كه براي هر دايره فقط از يك ضربه استفاده مي شد. در اين دايره، شلاق بصورت يك منحني در مي آيد و نيروي محرك آن، باعث چرخش دست و مچ و بازو در بخش ديگر دايره مي شود كه از بازگشت ارتجاعي (re-bound) آن ايجاد شده است.
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  12. 6 کاربر برای این پست از Mehrdadgh4 تشکر کرده اند:


  13. #39
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض درس دوم (بخش 5)


    0 Not allowed! Not allowed!
    تمرين هاي نيروي ممتد (كشش - رانش/ pull-push)

    در همه ي تمرين هايي كه در پي مي آيند، آرشه از روي انگشت اول دست چپ عبور مي كند تا اصطكاك موي آرشه روي سيم ها شبيه سازي شود. البته هنگام نواختن، اين اصطكاك با توجه به وزن بازو و فشار انگشت كه از طريق آرشه به سيم منتقل مي گردد، متفاوت خواهد بود.
    اكنون به تفصيل به شرح تمهيداتي خواهيم پرداخت كه براي موازي نگه داشتن كامل آرشه با خرك، امري كه به انعطاف پذيري همه ي مفاصل بستگي دارد، لازم هستند.

    آرشه راست

    از وضعيتي آغاز مي كنيم كه آرنج خم شده و پاشنه ي آرشه روي سيم است (تصوير 24). قسمت فوقاني بازو و كتف به پايين مي افتند و ساعد را كه منفعل است با خود به عقب مي كشند. زاويه ي آرنج تا رسيدن به وسط آرشه، يعني هنگامي كه ساعد شروع به هدايت حركت مي نمايد، تقريبا ثابت است. مچ تدريجا پايين مي رود.
    در وسط آرشه (تصوير 25) پشت دست، مچ و ساعد تقريبا در يك خط راست هستند.
    در نيمه ي بالايي آرشه (تصوير 26) ساعد با به جلو كشيدن قسمت فوقاني بازو، حركت را هدايت مي كند. هنگامي كه تمام دست در يك خط مستقيم قرار بگيرد، آرنج اندكي به بالا مي چرخد (حركتي كه از قسمت فوقاني بازو صادر شده است) ، و مچ شروع مي كند به اينكه زير خط مستقيم بيفتد. شانه مي چرخد و استخوان كتف مستقيما به سمت جلو كشيده مي شود، گويي سعي مي كند به محل تماس آرشه برسد. در آخرين بخش حركت، مچ هدايت حركت را از ساعد تحويل مي گيرد و دست را مي كشد و آنگاه كه تماس سيم با آرشه به سر آن رسيد، به پايين ترين نقطه ي خود مي رسد. سرانجام، در پايان حركت، انگشتان حالت آرشه چپ را به خود مي گيرند.


    آرشه چپ

    در ابتدا دست گسترده و سر آرشه روي سيم است (تصوير 27) ، و براي شروع آرشه چپ مچ اندكي بالا مي آيد. سپس ساعد است كه هدايت مي كند، و قسمت فوقاني بازو را همراه با شانه و استخوان كتف به عقب و پايين مي راند. پشت وارهيده است و گويي در تمام مدت ‌آرشه چپ به اطراف گسترده مي شود. ساعد نيز اندكي از آرنج به سمت خارج مي چرخد.
    در وسط آرشه (تصوير 28) پشت دست، مچ و ساعد در يك خط راست هستند. در نيمه ي پاييني آرشه (تصوير 29) قسمت فوقاني نيروي محركه را ايجاد مي كند. اين نيروي محركه بايد بدون وقفه مستقيما بسوي آرشه جاري شود، حتي با وجود اينكه مچ و انگشتان شكل و حالت خود را تغيير مي دهند. (اگر يك زاويه ي حاده در مفصل مچ ايجاد شود، اين جريان قطع مي گردد.) در همين بخش پاياني حركت، پيش از آرشه راست متعاقب آن، انگشتان با رفتن به شكل و حالت آرشه راست، براي آرشه راست آماده مي شوند. حركت استخوان كتف، كه در واقع در آغاز آرشه چپ شروع مي شود اما در نيمه پاييني مشخص تر مي نمايد، به صورت يك «گسترش به راست» احساس مي شود.
    در عين حال بايد عملكرد موازنه ي آن با وزن قسمت فوقاني بازو و ساعد، كه در حال برخاستن هستند، به روشني احساس شود.



    حركات انگشت و شست

    در هر دو نيروي «شلاق - خيز» و كشش - رانش ممتد، بايد به خاطر داشته باشيد كه حركات متقابل شست و انگشتان را كه در صفحه 62 مورد بحث قرار گرفت (تركيب «دايره» و «پل») به كار ببريد.
    براي بهتر درك كردن فشار موي آرشه روي انگشت دست چپ (يا سيم) ، چه فشاري خيلي جزئي باشد و چه زياد، مي توان از فشارهاي متقابل در «پل» به شيوه اي جديد استفاده كرد. ديديم كه ستون ها در آرشه راست و آرشه چپ چگونه به دور از هم رانده مي شوند. در آرشه راست انگشت اول بطرف شما كشيده مي شود، در حاليكه انگشت چهارم از داخل ميله به بيرون رانده مي شود (تصوير 30).
    در آرشه چپ عمل متقابل بين انگشت هاي اول و سوم است، و انگشت سوم همان طور كه در تصوير 31 نشان داده شده، به سويتان كشيده مي شود.


    براي اينكه از لغزيدن آرشه روي سيم به سوي شما يا در جهت مخالف شما جلوگيري شود، لازم است كه فشاري متقابل بين آرشه و سيم فراهم آيد، اين فشار متقابل نتيجه ي ديگري از عمل «دايره» ي بين شست و انگشت دوم در راندن آرشه است (تصاوير 32 و 33).


    موي آرشه را روي انگشت اول دست چپ تكيه دهيد و همانطور كه پيش از اين در مورد آرشه راست شرح داده شد، انگشت اول را به طرف خود بكشيد و انگشت چهارم را فشار دهيد تا چوب آرشه به طرف شما حركت كند - البته بدون اينكه در قرار گرفتن موي آرشه به صورت تخت بر روي انگشت اول دست چپ اختلالي ايجاد شود. چوب آرشه با رانش رو به بالاي شست در مقابل انگشت دوم به وضعيت اوليه ي خود باز مي گردد.
    در آرشه چپ، چوب آرشه با عمل انگشت هاي اول و سوم همانطور كه گفته شد به دور از شما رانده مي شود، و با رانش رو به پايين شست در مقابل انگشت دوم، به وضعيت اوليه ي خود باز مي گردد.
    به ياد داشته باشيد كه هر چند كشش و رانش را در تمام طول آرشه به صورت ممتد در نظر گرفته ايم، اغلب مي توانيم آن را در يك نت كوتاه حس كنيم. بر عكس، با آنكه «شلاق - خيز» معمولا حركت كوچكي است كه طول كوچكي از آرشه را در بر مي گيرد، اما ممكن است در تمام طول آرشه به كار برده شود. در درس 4 مجددا به اين مبحث خواهيم پرداخت.


    تركيب كشش - رانش ممتد و «شلاق - خيز»

    هنگامي كه با كشش - رانش ممتد در آرشه راست و آرشه چپ آشنايي به اندازه ي كافي آشنا شديد، مي توانيد آنها را به كمك يك حركت «شلاق - خيز» در هر تغيير آرشه، به يكديگر متصل سازيد.
    به عنوان مثال، با شروع از وضعيتي كه پاشنه ي آرشه روي سيم است خواهيم داشت: كشش - شلاق - خيز، رانش - شلاق - خيز، كشش - شلاق - خيز و به همين صورت ادامه مي دهيم. يك راه براي درك ساده تر اين مطالب تصور يك شكل 8 انگليسي است، هر چند اكثر وضعيت هاي نواختن فقط مختصر نشاني از اين شكل دارند.

    بازگشت به حداقل نيرو و وضعيت بنيادي نگه داشتن آرشه

    مدتي است كه بر اصول قدرت و سرعت و جزئيات دقيق مربوط به فشار انگشتان در مباحث نيروي پيشراننده و مومنتوم تمركز كرده ايم، اما اكنون ناچاريم به نقطه مقابل آن باز گرديم تا پادزهري براي آن افراط باشد - به حالت شناور حداقل نيرو، نقطه ي آغاز يا حالت «صفر» ، كه در آن آرشه فقط به دست راست تكيه دارد.
    در اين حالت، ساده تر مي توانيم از نقش كلي دست در توازن آرشه، و نقش قسمت بازو و شانه در تحمل وزن آرشه حين اجراي يك نت آگاه شويم.
    همچنين به ياد داشته باشيد كه يك وضعيت بنيادي نگه داشتن آرشه وجود دارد كه هميشه به آن باز مي گرديم، يعني همان وضعيتي كه در آغاز درس شرح داده شد. در اين حالت، شست هميشه گرد شده (خميده) است و سر آن به سوي سر آرشه گرفته شده است. شست چه آرشه را در جهت عقربه هاي ساعت بچرخاند، چنانكه در آرشه راست عمل مي كند، و چه در خلاف عقربه هاي ساعت، همچنان كه در آرشه چپ، به طور كلي هميشه بر چوب آرشه فشرده مي شود. تمام حركات ديگري كه با دو جهت آرشه راست و آرشه چپ همراهند، فرع بر اين حالت بنيادي نگه داشتن محسوب مي شوند. هنگامي كه در اين حركات انعطاف زيادي به دست آوريم، بايد سعي كنيم از مبالغه در آنها بپرهيزيم. در واقع بيشتر اين حركات بايد به نحوي غير قابل مشاهده انجام شوند. بايد از درون احساس شوند، به ويژه آن حركاتي كه به انگشتان دست راست ناشي نمي شود، بلكه اين انگشتان جنبش هايي را از مفاصل بزرگتري كه به آنها متكي هستند، گرفته و منتقل مي سازند.
    ما اين تمرين ها را براي پرورش انعطاف پذيري و هماهنگي به كار مي بريم، اما پس از هزار بار تمرين كردن، نهايتا بايد اين «دستور» (grammar) را همراه با تمام موارد استثنايي و خلاف قاعده آن را فراموش كنيم و به همان قاعده ي اصلي نگه داشتن آرشه در حالتي انعطاف پذير، داراي خاصيت ارتجاعي و در عين حال با كمترين مقدار جا به جايي و پس و پيش رفتن، باز گرديم.
    مسلما در نواختن ويولن فقط به دو حد نهايي (يعني حمل آرشه در هوا و اعمال تمام نيرو روي سيم) نياز نداريم، بلكه درجات مختلفي از طيف ميان اين دو حد را به كار مي بنديم. براي آنكه نوازنده توانا شود تا به هر آنچه موسيقي الزام مي كند، چه از نظر بياني و چه از جنبه تكنيكي، پاسخگو باشد، نه تنها بايد بر تمام اين طيف تسلط يابد، بلكه بايد بتواند دائما و در هر شرايطي از يك انتهاي طيف به انتهاي ديگر برود.
    اين درس را با يك سري ديگر از حركت هاي تمام آرشه، سريع و آهسته، به پايان مي بريم، اما اين بار بدون كمك گرفتن از دست چپ، و با بذل توجه به اينكه دست راست تا حد امكان نرم باشد اما آرشه را رها نكند. به خاطر داشته باشيد كه صداي شاخص ويولن نوايي بيانگر (expressive) و ملوديك است، يك خط لگاتو (پيوسته و متصل legato) كه با حركت پيوسته ي آرشه به پيش مي رود تا توهم يك نواي پيوسته و ممتد را ايجاد كند.
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  14. 7 کاربر برای این پست از Mehrdadgh4 تشکر کرده اند:


  15. #40
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض درس سوم (بخش 1)


    0 Not allowed! Not allowed!
    خطاهاي رايج در نگه داشتن ويولن

    هنگامي كه از واژه «نگه داشتن» (hold) استفاده مي كنيم، ممكن است واژه گمراه كننده اي به كار برده باشيم، زيرا عموما محكم و ساكن گرفتن چيزي را به ذهن متبادر مي سازد. مي دانيم كه نوازنده ي ويولن بر خلاف پيانيست يا نوازنده ي ويولنسل كه سازهايشان بر زمين تكيه دارد، ناچار است كه اين ساز را بدون ياري ديگر حمل كند. (ويولونيست نمي تواند پشت يا زير سازش مخفي شود يا پناه بگيرد!) به علاوه، اين تكيه گاه بايد به نحوي تامين شود كه در هر زمان آزادانه ترين حركات را در سراسر گريف (fingerboard) امكان پذير سازد، علاوه بر آن بايد اين امكان وجود داشته باشد كه حركات مذكور با هر حركت قابل تصوري در دست راست هماهنگ شود. در اينجا نيز همچون مورد آرشه، پرورش احساس توازن و انعطاف پذيري بنياني آزادتر و سالمتر پديد مي آورد تا اعمال زور و فشار، كه موجب مي شود ويولن بين سر و شانه فشرده شود يا بين شست و انگشت اول دست چپ قبضه شود.
    تفاوت اصلي در استفاده از شست ميان ويولن و پيانو در اين است كه نوازنده ي ويولن مجبور است در عين اينكه ساز را حمل مي كند و آرشه را نگه مي دارد، شست را حين هر تلاشي وارهيده نگاه دارد. (هر چه باشد پيانيست ناچار نيست كه پيانو را حمل كند.) بسيار مهم است كه دست چپ از نگه داشتن معاف باشد، زيرا گير كردن شست در مقابل انگشتان ديگر مانع آزادي حركت خواهد شد.
    موقع پيانو نواختن شست مانند ساير انگشتان عمل مي كند و شست هنگامي كه نمي نوازد - روي كليدي فرود نمي آيد - وارهيده است، كه اين نكته نواختن پيانو را بسيار ساده تر مي سازد. تا زماني كه نياموزيم كه چگونه شست را وارهيده سازيم و به كار گيريم، ويولن را به بهترين صورت آن نخواهيم نواخت؛ از اين رو من بيشتر بر شست و آموختن چگونگي استفاده از آن تاكيد دارم.

    نگه داشتن

    ويولن فقط به دو تكيه گاه نياز دارد: يكي منفعل - ترقوه - كه نسبتا ثابت است (ويولن روي ترقوه حركت داده مي شود) ؛ ديگري فعال است - دست چپ - كه دائما در تحرك يا آماده براي حركت است (دست ويولن را حركت مي دهد). فشار آرام (وزن) سر روي زير - چانه (chin - rest) از لغزيدن ويولن روي سطح ترقوه جلوگيري مي كند.
    بنابراين راس شانه - كه در آن بازو به بدن مي پيوندد - هيچ نقشي به عنوان تكيه گاه ويولن ندارد و بايد به آن اجازه داد به حالت وارهيده عادي باقي بماند. يعني نوازنده حين نگه داشتن يا نواختن ويولن مي تواند آزادانه حالت ايستادن در وارهيدگي را حفظ كند و از ايجاد قوز در شانه چپ كه ميان بسياري از ويولنيست ها شايع است، و نه تنها منبع بسياري از رنجوري ها و دردهاست بلكه از حركت آزاد وسيع يا كوچك دست و انگشتان ممانعت مي كند، احتراز نمايد. ترجيحا از انواع بالشتك (shoulder - pad, shoulder - rest) استفاده نكنيد. اگر از آن به عنوان تكيه گاه استفاده كنيد، در آزادي حركت شانه محدوديت ايجاد مي كند، و اگر گير داده شود (clamped) آن را منجمد خواهد كرد. براي آنهايي كه گردني بلند و ترقوه اي نه چندان برجسته دارند، يك بالشتك يا پارچه تا شده مي تواند موجب آسايش باشد، اما در هيچ شرايطي نبايد بيش از تماسي آرام و فاقد فشار با آن وجود داشته باشد.
    وجود يك زير - چانه با لبه ي نسبتا برجسته براي نگه داشتن ويولن به صورتي كه شرح خواهيم داد، مفيد خواهد بود. مدل كارل فلش (Carl Flesch) طرح خوبيست، اما انتخاب زير - چانه تا حد زيادي به سليقه ي خودتان بستگي دارد.
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  16. 4 کاربر برای این پست از Mehrdadgh4 تشکر کرده اند:


  17. #41
    Mehrdadgh4 آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    13850
    تاریخ عضویت
    Dec 2008
    سن
    28
    نوشته ها
    721
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,147
    2,458 بار تشکر شده در 668 پست

    شبکه های اجتماعی من

    Add Mehrdadgh4 on Facebook
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    12

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    سلام. دوستان عزيز اين تاپيك مدتي ديگه قفل ميشه و مطالبش در وبلاگي كه توسط mona اعلام ميشه قرار ميگيره.
    اساس موفقيت استقامت است
    ♪♫♫♪♪♫♪

  18. 4 کاربر برای این پست از Mehrdadgh4 تشکر کرده اند:


  19. #42
    Mona آواتار ها
    مسئول بازنشسته

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    مسئول بازنشسته
    شماره عضویت
    8411
    تاریخ عضویت
    Aug 2008
    نوشته ها
    1,157
    میانگین پست در روز
    0.28
    تشکر از پست
    2,225
    2,803 بار تشکر شده در 899 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 9/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    13

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    سلام

    دوستان علاقه مند میتونن ادامه مطالب رو از وبلاگ فوق: [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید] دنبال کنند.

    لازم به ذکر است بسیاری از عکسهای مربوط به پستهای درس دوم در این تاپیک حذف شده بودند که در وبلاگ فوق اصلاح گردیده.

    موفق باشید
    زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست / هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود
    صحــــــــــــنه پیوســـــــــته بجاســـــت / خرم آن نغمه که مردم سپارند به یــــــــــــاد

  20. 6 کاربر برای این پست از Mona تشکر کرده اند:


  21. #43
    کاربر جدید

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر جدید
    شماره عضویت
    166973
    تاریخ عضویت
    Aug 2019
    نوشته ها
    1
    میانگین پست در روز
    0.01
    تشکر از پست
    0
    0 بار تشکر شده در 0 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 0/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    0

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    سلام شش درس ویولن یهودی منوهین فقط تا درس چهارش هست؟

  22. #44
    کاربر جدید

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر جدید
    شماره عضویت
    167337
    تاریخ عضویت
    Sep 2019
    نوشته ها
    2
    میانگین پست در روز
    0.01
    تشکر از پست
    0
    0 بار تشکر شده در 0 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 0/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    0

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    سلام خیلی ممنونم از آموزشتون من [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید] دارم و کار [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید] انجام میدم. خیلی به کارک اومد

صفحه 3 از 3 نخستنخست 123

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •