تعرفه تبلیغات
آگهی های ویژه انجمن ها [ ثبت آگهی ]

لیست کاربران برچسب شده در تاپیک

صفحه 14 از 14 نخستنخست ... 41011121314
نمایش نتایج: از 209 به 216 از 216

موضوع: بهترین اشعاری که تا حالا شنیدید

  1. #209
    كاربر فعال شعر و ترانه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    كاربر فعال شعر و ترانه
    شماره عضویت
    1586
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    سن
    29
    نوشته ها
    1,599
    میانگین پست در روز
    0.35
    تشکر از پست
    4,402
    1,473 بار تشکر شده در 815 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 0/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    0

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    رفتار من عادی است
    اما نمی دانم چرا
    این روزها
    از دوستان و آشنایان
    هرکس مرا می‌بیند
    از دور می‌گوید:
    این روزها انگار
    حال و هوای دیگری داری!

    اما
    من مثل هر روزم
    با آن نشانی های ساده
    و با همان امضا، همان نام و همان رفتار معمولی
    مثل همیشه ساکت و آرام

    این روزها تنها
    حس می کنم گاهی کمی گنگم
    گاهی کمی گیجم
    حس می‌کنم
    از روزهای پیش قدری بیشتر
    این روزها را دوست دارم
    گاهی
    - از تو چه پنهان -
    با سنگها آواز می‌خوانم
    و قدر بعضی لحظه‌ها را خوب می‌دانم
    این روزها گاهی
    از روز و ماه و سال، از تقویم
    از روزنامه بی خبر هستم

    حس می‌کنم گاهی کمی کمتر
    گاهی شدیدا بیشتر هستم
    حتی اگر می‌شد بگویم
    این روزها گاهی خدا را هم
    یک جور دیگر می‌پرستم

    از جمله دیشب هم
    دیگرتر از شب‌های بی‌رحمانه دیگر بود:
    من کاملا تعطیل بودم
    اول نشستم خوب
    جوراب‌هایم را اتو کردم
    تنها - حدود هفت فرسخ - در اتاقم راه رفتم
    با کفش‌هایم گفتگو کردم
    و بعد از آن هم
    رفتم تمام نامه‌ها را زیر و رو کردم
    و سطر سطر نامه‌ها را
    دنبال آن افسانه‌ی موهوم
    دنبال آن مجهول گشتم
    چیزی ندیدم
    تنها یکی از نامه‌هایم
    بوی غریب و مبهمی می‌داد
    انگار
    از لابه لای کاغذ تا خورده‌ی نامه
    بوی تمام یاس‌های آسمانی
    احساس می‌شد

    دیشب دوباره
    بی تاب در بین درختان تاب خوردم
    از نردبان ابرها تا آسمان رفتم
    در آسمان گشتم
    و جیب‌هایم را
    از پاره‌های ابر پر کردم
    جای شما خالی!
    یک لقمه از حجم سفید ابرهای تُرد
    یک پاره از مهتاب خوردم

    دیشب پس از سی سال فهمیدم
    که رنگ چشمانم کمی میشی ست
    و بر خلاف سال‌ها پیش
    رنگ بنفش و ارغوانی را
    از رنگ آبی دوست‌تر دارم

    دیشب برای اولین بار
    دیدم که نام کوچکم دیگر
    چندان بزرگ و هیبت آور نیست

    این روزها دیگر
    تعداد موهای سفیدم را نمی‌دانم

    گاهی برای یادبود لحظه‌ای کوچک
    یک روز کامل جشن می‌گیرم
    گاهی
    صد بار در یک روز می‌میرم
    حتی
    یک شاخه از محبوبه‌های شب
    یک غنچه مریم هم برای مردنم کافی است

    گاهی نگاهم در تمام روز
    با عابران ناشناس شهر
    احساس گنگ آشنایی می‌کند
    گاهی دل بی دست و پا و سر به زیرم را
    آهنگ یک موسیقی غمگین
    هوایی می‌کند

    اما
    غیر از همین حس‌ها که گفتم
    و غیر از این رفتار معمولی
    و غیر از این حال و هوای ساده و عادی
    حال و هوای دیگری
    در دل ندارم
    رفتار من عادی است


    قیصر امین پور

  2. 3 کاربر برای این پست از kaka تشکر کرده اند:


  3. #210
    كاربر فعال شعر و ترانه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    كاربر فعال شعر و ترانه
    شماره عضویت
    1586
    تاریخ عضویت
    Jun 2007
    سن
    29
    نوشته ها
    1,599
    میانگین پست در روز
    0.35
    تشکر از پست
    4,402
    1,473 بار تشکر شده در 815 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 0/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    0

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    شرمنده‌ی وفا


    گاهی برای ماندن، باید پر از خدا شد

    مانند قاصدک‌ها، جان داد و سرجدا شد

    گاهی برای راهی، باید خودت شوی فرش!

    همراه جاده بود و، مجذوب لحظه‌ها شد

    گاهی چونان اباالفضل، باید گذشت از آب!

    از صورت سه ساله، شرمنده‌ی وفا شد

    گاهی اگر خدا خواست، باید که داغ بینی

    مانند زینبی که، هر شِکوه‌اش دعا شد

    گاهی که طاقتی نیست، باید سکوت، آری

    مانند اصغری که، شش ماهه بی‌صدا شد

    گاهی لبت پر از خون، باید بخوانی آری!

    جبریل از سر نی، با طفل هم ندا شد

    گاهی میان شعله، باید چو شمع مانی

    با اشک‌های سجاد، گریید و همنوا شد

    گاهی که دل شکسته، باید قنوت خوانی

    شاید خدا شنید و، آهنگ ِ حُزن ِ ما شد . . .


    امیر مهدی راد (یار)

  4. 3 کاربر برای این پست از kaka تشکر کرده اند:


  5. #211
    کاربر جدید

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر جدید
    شماره عضویت
    28355
    تاریخ عضویت
    Jun 2010
    نوشته ها
    38
    میانگین پست در روز
    0.01
    تشکر از پست
    221
    20 بار تشکر شده در 16 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 0/0
    Given: 6/0
    میزان امتیاز
    0

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    دل ز تن بردی و در جانی هنوز

    دردها دادی و درمانی هنوز

    آشکارا سینه‌ام بشکافتی

    همچنان در سینه پنهانی هنوز


    ملک دل کردی خراب از تیغ ناز

    واندرین ویرانه سلطانی هنوز


    هر دو عالم، قیمت خود گفته‌ای

    نرخ بالا کن که ارزانی هنوز


    ما ز گریه چون نمک بگداختیم

    تو ز خنده شکرستانی هنوز


    جان ز بند کالبد آزاد گشت

    دل به گیسوی تو زندانی هنوز


    پیری و شاهدپرستی هم خوشست!

    خسروا تا کی پریشانی هنوز؟

    [ میهمان گرامی برای مشاهده لینک ها نیاز به ثبت نام دارید]

  6. 3 کاربر برای این پست از Piano Lover تشکر کرده اند:


  7. #212
    mahour.M آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    21881
    تاریخ عضویت
    Dec 2009
    نوشته ها
    641
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,188
    1,482 بار تشکر شده در 597 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 1/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    11

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    سلام؛ اين شعر رو كاملش رو امروز خوندم، خيلي حس خوبي بهم داد...

    چرا گرفته دلت، مثل آنكه تنهايي.
    چقدر هم تنها!
    خيال مي كنم
    دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستي.
    دچار يعني
    عاشق.
    و فكر كن كه چه تنهاست
    اگر ماهي كوچك، دچار آبي درياي بيكران باشد.
    چه فكر نازك غمناكي!
    و غم تبسم پوشيده نگاه گياه است.
    و غم اشاره محوي به رد وحدت اشياست.
    خوشا به حال گياهان كه عاشق نورند
    و دست منبسط نور روي شانه آنهاست.
    نه، وصل ممكن نيست،
    هميشه فاصله اي هست.
    اگر چه منحني آب بالش خوبي است.
    براي خواب دل آويز و ترد نيلوفر،
    هميشه فاصله اي هست.
    دچار بايد بود
    و گرنه زمزمه حيات ميان دو حرف
    حرام خواهد شد.
    و عشق
    سفر به روشني اهتراز خلوت اشياست.
    و عشق
    صداي فاصله هاست.
    صداي فاصله هايي كه
    غرق ابهامند
    نه،
    صداي فاصله هايي كه مثل نقره تميزند
    و با شنيدن يك هيچ مي شوند كدر.
    هميشه عاشق تنهاست.

    سهراب سپهري

    دلم مي خواست دنيا خانه مهر و محبت بود...
    دلم مي خواست...


  8. کاربران زیر از mahour.M به خاطر این پست تشکر کرده اند:


  9. #213
    mahour.M آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    21881
    تاریخ عضویت
    Dec 2009
    نوشته ها
    641
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,188
    1,482 بار تشکر شده در 597 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 1/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    11

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    «بخوان به نام گل سرخ،
    در صحاری شب،

    که باغ ها همه بیدار و بارور گردند.
    بخوان، دوباره بخوان تا کبوتران سپید
    به آشیانه خونین دوباره برگردند.
    بخوان به نام گل سرخ، در رواق سکوت،
    که موج و اوج طنینش ز دشتها گذرد؛
    پیام روشن باران،
    ز بام نیلی شب،

    که رهگذار نسیمش به هر کرانه برد.

    ز خشکسال چه ترسی؟ - که سد بسی بستند:

    نه در برابر آب،

    که در برابر نور

    و در برابر آواز و در برابر شور...

    در این زمانه عسرت،
    به شاعران زمان برگ رخصتی دادند

    که از معاشقه سرو و قمری و لاله

    سرودها بسرایند ژرفتر از خواب،
    زلالتر از آب.
    تو خامشی که بخواند؟ تو می روی که بماند؟
    که بر نهالک بی برگ ما ترانه بخواند؟
    از این کریوه به دور،
    در آن کرانه، ببین:
    بهار آمده از سیم خاردار گذشته.
    حریق شعله گوگردی بنفشه چه زیباست!
    هزار آینه جاری ست.

    هزار آینه اینک،

    به همسرایی قلب تو می تپد با شوق.

    زمین تهی ست ز رندان؛
    همین تویی تنها،
    که عاشقانه ترین نغمه را دوباره بخوانی.
    بخوان به نام گل سرخ و عاشقانه بخوان:
    «حدیث عشق بیان کن بدان زبان که تو دانی. »


    محمدرضا شفیغی کدکنی

    دلم مي خواست دنيا خانه مهر و محبت بود...
    دلم مي خواست...


  10. 2 کاربر برای این پست از mahour.M تشکر کرده اند:


  11. #214
    mahour.M آواتار ها
    کاربر نمونه

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر نمونه
    شماره عضویت
    21881
    تاریخ عضویت
    Dec 2009
    نوشته ها
    641
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    2,188
    1,482 بار تشکر شده در 597 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 1/0
    Given: 0/0
    میزان امتیاز
    11

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    چه می گوئید؟
    کجا شهد است این آبی که در هر دانهء شیرین انگور است؟
    کجا شهد است؟ این اشک است،
    اشک باغبان پیر رنجور است
    که شبها راه پیموده
    همه شب تا سحر بیدار بوده
    تاک ها را، آب داده
    پشت را چون چفته های مو دوتا کرده
    دل هر دانه را از اشک چشمان نور بخشیده
    تن هر خوشه را با خون دل شاداب پرورده.
    چه می گوئید؟
    کجا شهد است این آبی، که در هر دانهء شیرین انگور است؟
    کجا شهد است؟ این خون است
    خون باغبان پیر رنجور است
    چنین آسان مگیریدش!
    چنین آسان منوشیدش!
    شما هم ای خریداران شعر من!
    اگر در دانه های نازک لفظم
    و یا در خوشه های روشن شعرم
    شراب و شهد می بینید، غیر از اشک و خونم نیست
    کجا شهد است؟ این اشک است، این خون است
    شرابش از کجا خواندید؟
    این مستی نه آن مستی است؛
    شما از خون من مستید،
    از خونی که می نوشید،
    از خون دلم مستید!
    مرا هر لفظ، فریادی است کز دل می کشم بیرون
    مرا هر شعر، دریایی است
    دریایی است لبریز از شراب خون
    کجا شهد است این اشکی که در هر دانه لفظ است؟
    کجا شهد است این خونی که در هر خوشه شعر است؟
    چنین آسان میفشارید بر هر دانه لبها را
    و بر هر خوشه دندان را!
    مرا این کاسه خون است...
    مرا این ساغر اشک است...
    چنین آسان مگیریدش!
    چنین آسان منوشیدش!

    نادر نادرپور

    دلم مي خواست دنيا خانه مهر و محبت بود...
    دلم مي خواست...


  12. #215
    sarveazad آواتار ها
    کاربر فعال انجمن

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر فعال انجمن
    شماره عضویت
    54002
    تاریخ عضویت
    Feb 2012
    سن
    30
    نوشته ها
    520
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    395
    748 بار تشکر شده در 365 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    2 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 120/8
    Given: 31/15
    میزان امتیاز
    8

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    شعری از وحشی بافقی دوستان شرح پریشانی من گوش کنید
    داستان غم پنهانی من گوش کنید
    قصه بی سر و سامانی من گوش کنید
    گفت و گوی من و حیرانی من گوش کنید
    شرح این آتش جان سوز نگفتن تا کی؟
    سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی؟

    روزگاری من و او ساکن کویی بودیم
    ساکن کوی بت عربده جویی بودیم
    عقل و دین باخته دیوانه رویی بودیم
    بسته سلسله سلسله مویی بودیم
    کس در آن سلسله غیر از من و دل بند نبود
    یک گرفتار از این جمله که هستند نبود

    نرگس غمزه زنش اینهمه بیمار نداشت
    سنبل پر شکنش هیچ گرفتار نداشت
    اینهمه مشتری و گرمی بازار نداشت
    یوسفی بود ولی هیچ خریدار نداشت
    اول آنکس که خریدار شدش من بودم
    باعث گرمی بازار شدش من بودم

    عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او
    داد رسوایی من شهرت زیبایی او
    بسکه دادم همه جا شرح دلارایی او
    شهر پر گشت ز غوغای تماشایی او
    این زمان عاشق سرگشته فراوان دارد
    کی سر برگ من بی سروسامان دارد

    چاره اینست و ندارم به از این رای دگر
    که دهم جای دگر دل به دل آرای دگر
    چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر
    بر کف پای دگر بوسه زنم جای دگر
    بعد از این رای من اینست و همین خواهد بود
    من بر این هستم و البته چنین خواهد بود

    پیش او یار نو و یار کهن هردو یکی ست
    حرمت مدعی و حرمت من هردو یکی سی
    قول زاغ و غزل مرغ چمن هردو یکی ست
    نغمه بلبل و غوغای زغن هر دو یکی ست
    این ندانسته که قدر همه یکسان نبود
    زاغ را مرتبه مرغ خوش الحان نبود

    چون چنین است پی کار دگر باشم به
    چند روزی پی دلدار دگر باشم به
    عندلیب گل رخسار دگر باشم به
    مرغ خوش نغمه گلزار دگر باشم به
    نوگلی کو که شوم بلبل دستان سازش
    سازم از تازه جوانان چمن ممتازش

    آن که بر جانم از او دم به دم آزاری هست
    میتوان یافت که بر دل ز منش یاری هست
    از من و بندگی من اگر اشعاری هست
    بفروشد که به هر گوشه خریداری هست
    به وفاداری من نیست در این شهر کسی
    بنده ای همچو مرا هست خریدار بسی

    مدتی در ره عشق تو دویدیم بس است
    راه صد بادیه درد بریدیم بس است
    قدم از راه طلب باز کشیدیم بس است
    اول و آخر این مرحله دیدیم بس است
    بعد از این ما و سر کوی دل آرای دگر
    با غزالی به غزلخوانی و غوغای دگر

    تو مپندار که مهر از دل محزون نرود
    آتش عشق به جان افتد و بیرون نرود
    وین محبت به صد افسانه و افسون نرود
    چه گمان غلط است این برود چون نرود
    چند کس از تو و یاران تو آزرده شود
    دوزخ از سردی این طایفه افسرده شود

    ای پسر چند به کام دگرانت بینم
    سرخوش و مست ز جام دگرانت بینم
    مایه عیش مدام دگرانت بینم
    ساقی مجلس عام دگرانت بینم
    تو چه دانی که شدی یار چه بی باکی چند
    چه هوسها که ندارند هوسناکی چند

    یار این طایفه خانه برانداز مباش
    از تو حیف است به این طایفه دمساز مباش
    میشوی شهره به این فرقه هم آواز مباش
    غافل از لعب حریفان دغل باز مباش
    به که مشغول به این شغل نسازی خود را
    این نه کاری ست مبادا که ببازی خود را

    در کمین تو بسی عیب شماران هستند
    سینه پر درد ز تو کینه گذاران هستند
    داغ بر سینه ز تو سینه فکاران هستند
    غرض اینست که در قصد تو یاران هستند
    باش مردانه که ناگاه قفایی نخوری
    واقف کشتی خود باش که پایی نخوری

    گرچه از خاطر وحشی هوس روی تو رفت
    وز دلش آرزوی قامت دلجوی تو رفت
    شد دل آزرده و آزرده دل از کوی تو رفت
    با دل پر گله از ناخوشی خوی تو رفت
    حاش لله که وفای تو فراموش کند
    سخن مصلحت آمیز کسان گوش کند
    خدایا دستم به آسمانت نمی رسد، اما تو که دستت به زمین میرسد بلندم کن

  13. کاربران زیر از sarveazad به خاطر این پست تشکر کرده اند:


  14. #216
    sarveazad آواتار ها
    کاربر فعال انجمن

    وضعیت
    افلاین
    عنوان کاربری
    کاربر فعال انجمن
    شماره عضویت
    54002
    تاریخ عضویت
    Feb 2012
    سن
    30
    نوشته ها
    520
    میانگین پست در روز
    0.18
    تشکر از پست
    395
    748 بار تشکر شده در 365 پست
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    2 Thread(s)
    Thumbs Up/Down
    Received: 120/8
    Given: 31/15
    میزان امتیاز
    8

    پیش فرض


    0 Not allowed! Not allowed!
    آب را گل نكنيد . . .
    شايد از دور علمدار حسين،
    مشك طفلان بر دوش،
    زخم و خون بر اندام،‌
    مي رسد تا كه از اين آب روان،

    پر كند مشك تهي،
    ببرد جرعه آبي برساند به حرم،
    تا علي اصغر بي شير رباب،
    نفسش تازه شود و بخوابد آرام .. .


    آب را گل نكنيد . . .
    كه عزيزان حسين،
    همگي خيره به راهند كه ساقي آيد،
    و به انگشت كرم،‌
    گره كور عطش بگشايد . . .


    آب را گل نكنيد . . . ‌
    كه در اين نزديكي،‌
    عابدي تشنه لب و بيمار است،
    در تب و گريه اسير . . .


    آب را گل نكنيد . . .
    كه بود مهريه مادرشان،
    نه همين آب كه هر جاي دگر،
    رود و نهري جاريست،
    مهر زهراي بتول است،
    از اين است كه من ميگويم،‌
    آب را گل نكنيد،
    آب را گل نكنيد . . .
    خدایا دستم به آسمانت نمی رسد، اما تو که دستت به زمین میرسد بلندم کن

صفحه 14 از 14 نخستنخست ... 41011121314

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. نظرخواهی : بهترین نوازنده ی ویولون کلاسیک
    توسط پاگانینی در انجمن ویولن کلاسیک
    پاسخ: 88
    آخرين نوشته: Friday 19 August 2016, 04:29 PM
  2. بهترین ترانه سرا از دید شما !!!
    توسط MonaLisa در انجمن بخش عمومی شعر و ترانه
    پاسخ: 51
    آخرين نوشته: Thursday 10 September 2015, 10:10 AM
  3. بهترین گیتاریستها (حتما ببینید )
    توسط alireza-metal در انجمن گیتار الکتریک
    پاسخ: 21
    آخرين نوشته: Saturday 2 February 2013, 12:54 PM
  4. زندگي نامه احمد پژمان
    توسط Leon در انجمن بیوگرافی موسیقیدانان خارجی
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: Monday 21 May 2007, 08:29 PM

علاقه مندي ها (Bookmarks)

علاقه مندي ها (Bookmarks)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •